Los selectos invitados y los miembros legítimos de la familia, generosamente servidos por la bastardía, bailaban al compás de la vieja pianola equipada con rollos de moda.
W dniach 24, 25 i 26 lutego bieżącego roku odbył się II Zjazd Krajowy Peruwiańskich Pisarzy Literatury Fantastycznej. Organizatorem Zjazdu był pan Elton Honores, autor książek o fantastyce peruwiańskiej i latynoamerykańskiej i wykładowca Uniwersytetu San Ignacio de Loyola w Limie. Zjazd się odbył w Domu Literatury, mieszczącym się w dawnym dworcu kolejowym Desamparados w Limie. Na Zjeździe byli obecni przede wszystkim mieszkający w Limie miłośnicy Fantastyki, ale także i tacy którzy przybyli z innych rejonów kraju jak odległa Cajamarca. Były prezentacje książek, wykłady na temat peruwiańskiej literatury fantastycznej, a także świadectwa autorów, mówiących o własnej twórczości. Wśród tych ostatnich była także pani Isabel Sabogal Dunin - Borkowska, autorka powieści fantastycznej "Entre el Cielo y el Infierno, un Universo dividido" (Między Niebem aPiekłem, podzielony Wszechświat).
El congreso se realizará en el auditorio de la Casa de la Literatura Peruana (Jr. Ancash 207, Antigua estación de Desamparados), de 3:00 p.m. a 8 p.m. El ingreso es libre.
Harry Bélevan, Enrique Prochazka, José Donayre, José Güich, Isabel Sabogal, Amador Caballero, Evelyn García, Katya Adaui, Santiago López Maguiña, Raschid Rabí, Julia Wong, Camilo Fernández Cozman y Lucho Zúñiga, son algunos de los participantes.
En el programa destacan las conferencias magistrales: “La narrativa fantástica peruana en el siglo XXI” (jueves 23 de febrero, a las 5:45 p.m.), a cargo del crítico literario Elton Honores, profesor de la Universidad San Ignacio de Loyola; y “La imaginación liberada” (el sábado 25 de febrero, a las 7:00 p.m.), a cargo del escritor y dramaturgo Juan Rivera Saavedra.
Se presentarán durante el evento los libros: Lo fantástico en Hispanoamérica (2011) de Elton Honores (viernes 24, 5:55 p.m.) y el libro de microrrelatos Cuaderno de almanaquero (2011) de William Guillén Padilla (sábado 25, 6:20 p.m.).
Sobre los estudios sobre lo fantástico destacan los trabajos de los profesores universitarios: Raschid Rabí (UARM) sobre la historieta de Miguel Det y Santiago López Maguiña (UNMSM) sobre José María Arguedas, además de la presencia de jóvenes investigadores como Francisco Najarro, César Espinoza, Juan Cuya y Jhonny Pacheco, que abordarán a autores como Augusto Higa, Bertrand Russell, María Tellería Solari o al grupo de autores de la editorial Estruendomudo, respectivamente.
Dentro de las actividades paralelas, los días viernes 24 y sábado 25 de febrero, de 3:00 a 8:00 p.m. habrá una exhibición y venta de revistas de literatura peruana y libros de autores nacionales como los de Cuerpo de la Metáfora Editores; Tinta Expresa. Revista de literatura; Ínsula Barataria. Revista de literatura y cultura; Plesiosaurio, entre otras publicaciones del género.
Fuente: http://www.limagris.com/
Nota: El programa completo se puede ver en este mismo blog, dos entradas más abajo.
Seis de enero, Día de Bajada de Reyes. Sabemos que los Reyes Magos llegaron donde el Niño, siguiendo una estrella. Son, por ende, el símbolo de los astrólogos. Es por eso que Boris Cristoff, autor del libro "Astrología precesional", propuso en la década de los '70, que el seis de enero fuera el Día del Astrólogo. ¡Feliz Día a todos mis colegas en la interpretación del paso de los astros por el firmamento! ¡Que las estrellas nos guíen siempre!
|
Można powiedzieć, że Polonia w Peru uczciła Rok Czesława Miłosza. Ale to nie jest cała prawda. Zamieszkali w Limie rodacy głęboko przeżyli tę symboliczną obecność noblisty w kraju Inków. Mimo to zbliżył. W sali Instituto Cultural Peruano Norteamericano w Limie zebrała się spora grupka Polaków i Peruwiańczyków, którzy w codziennej gonitwie postanowili się zatrzymać. Po prostu zwolnić i posłuchać tego, co można powiedzieć o Miłoszu. Ich referaty o poezji Miłosza zrobiły coś odwrotnego. Poruszyły serca i pobudziły wyobraźnię. Na tyle, by w sentymentalną podróż w stronę Polski ruszyli nie tylko referujący, ale także słuchający. Było ono częścią projektu wznawiania książek noblisty i dyskusji nad jego twórczością. Projektu o światowym zasięgu, bo realizowany jest nie tylko w Polsce i Europie, ale także w Stanach Zjednoczonych i Ameryce Łacińskiej. - Wróciłam do Peru z Polski w wieku czternastu lat - mówi tłumaczka języka hiszpańskiego i polskiego Isabel Sabogal Dunin Borkowski. - Nie było wówczas internetu i innych możliwości kontaktu z krajem. Sięgnęłam więc po literaturę. To było moje okno na Polskę. - Czesław Miłosz wszędzie przypomina mi Polskę - mówi ten poliglota, wykładowca języka francuskiego i niemieckiego na limeńskich uczelniach.- Kreślone przez niego nostalgiczne obrazy i krajobrazy są mi bardzo bliskie. Nawet w kraju tak innym i odległym, jakim jest Peru. Piotr Maciej Małachowski Autor mieszka w Limie. Jest redaktorem naczelnym portalu Kochamy Peru, organizatorem wypraw turystycznych i realizatorem projektów społecznych w kraju Inków. Pisze bloga pod tytułem Operuję w Peru. Wiesz o ciekawym wydarzeniu z udziałem Polaków w Peru i Peruwiańczyków w Polsce? Napisz do nas: redakcja@kochamyperu.pl Źródło: http://kochamyperu.pl/ | ||
El lunes 21 de noviembre de este año se realizó una mesa redonda en el Instituto Cultural Peruano Norteamericano de Miraflores, conmemorando el Año del Centenario del nacimiento del poeta, novelista, traductor y ensayista polaco Czesław Miłosz, Premio Nobel de Literatura 1980. Luego de unas palabras introductorias del Sr. Robert Krzyżanowski a nombre de la Embajada de Polonia en Lima, expusieron en la mesa: la traductora, poetisa y escritora bilingüe polaco - peruana, Sra. Isabel Sabogal Dunin - Borkowski, cuyo tema fue "Los ejes temáticos en la poesía de Czesław Miłosz" y el filólogo políglota polaco - suizo, Sr. Andrzej Stefaniak, cuyo tema fue "Los territorios fronterizos de Czesław Milosz". Asimismo la Srta. Ximena Málaga Sabogal declamó poemas del mencionado poeta en polaco y la Srta. Alejandra Málaga Sabogal declamó la traducción de los mismos al castellano, hecha por Isabel Sabogal. Se sirvió luego un vino de honor.
Organizaron la Embajada de Polonia y el Instituto Cultural Peruano - Norteamericano
El día miércoles 31 de Agosto, a las 8:00 p.m. se llevó a cabo la presentación del libro de cuentos "En otra piel" de Gabriela Cuba, escritora peruana, radicada en Cusco. Este libro es la segunda publicación de Yaku Editores. Se presentó en la Sala Paracas del Museo de la Nación en Lima. Estuvieron a cargo de la presentción el Sr. Christian Wiener por el Ministerio de Cultura, la Sra. Borka Sattler y la Sra. Micaela Radulescu. Anteriormente el libro ya había sido presentado en la ciudad del Cusco, lugar donde fue publicado.Że we własnym życiu nie wolno poddawać się rozpaczy z naszych błędów i grzechów, ponieważ przeszłość nie jest zamknięta i otrzymuje sens nadany jej przez nasze późniejsze czyny.
Czesław Miłosz: "Czego nauczyłem się od Jeanne Hersch?"
Według Komisji Prawdy i Zjednoczenia między 1980 a 2000r. w Peru zginęło ponad 69 tysięcy ludzi z powodów politycznych. Ludzie ginęli w swoich własnych domach, wsiach i miastach. Uciekali ze swoich wsi i koczowali w Limie na ulicach, byleby zachować życie. Czy to nie obraźliwe dla nich, ich pamięci i ich krewnych robić taki harmider o śmierć dwóch osób które dobrowolnie przyjechały w to Piekło z drugiego końca świata? Świetlisty Szlak zawsze kilka dni przedtem powiadamiał osobę którą chciało zabić. Osoba taka dostawała kartkę z tekstem typu: "Znikaj stąd do trzech dni, bo inaczej cię zabijemy." Rozumiem, że franciszkanie taką kartkę dostali. Pojechali potem do Limy i byli na spotkaniu polonijnym na którym wszyscy im tlumaczyli, żeby nie wracali do Pariacoto bo ich zabiją. Tym niemniej wrócili. Gdybyśmy się wszyscy zachowywali tak nierozważnie jak oni, juz dawno byłoby po nas.
"Żaden poeta ani malarz nie potrafi na nowo Piekła zaludnić." - napisał kiedyś Miłosz. A jednak w powieści "Między Niebem a Piekłem, podzielony Wszechświat" ja je zupełnie zaludniłam.
Yo sabía que te hallabas tras la entrebruma del sueño y la poesía, y sin embargo, no sabía como llamarte, para atraerte hacia mí. Todo, todo lo pasado y lo vivido se confundía con los sueños, cual un espejo roto en el que el mundo se mirara destrozado. Cual esa sensación temible y aterradora de avanzar por un desierto sin fin, para encontrarnos a nosotros mismos cara a cara, como ante un espejo invisible. Como si la expresión “Lo monstruoso también forma parte de lo humano” que dijera cierta vez un poeta, se volviera realidad.
Yo sabía que te hallabas tras la entrebruma del sueño y la poesía, de los párpados a medio cerrar, y sin embargo, no sabía como llamarte, como atraerte hacia mí. Yo sabía que te amaba tras esa entrebruma del sueño y la poesía, y sin embargo, no sabía como decírtelo, como expresarte la inmensidad de ese amor. Yo sabía tantas cosas, pero a la vez no las sabía, por hallarse todas en el límite entre el sueño y la vigilia, tras los párpados a medio cerrar, donde todo es comprensible, pero nada es expresable en el lenguaje cotidiano.
Yo sabía que te hallabas tras la entrebruma del sueño y la poesía, pero a la vez no lo sabía, ni quería saber nada. ¿Era que tal vez ese saber formaba parte de la memoria eternal, guardada desde siempre en nuestras células, por la que navegaran miles y millones de seres amorfos, de larvas y humus y creaciones extrañas, ajenas a nosotros?
Isabel Sabogal
