martes, 22 de diciembre de 2009

Moja poezja: Mam taki ogień, taką burzę wewnątrz...

Mam taki ogień, taką burzę wewnątrz
Od której serce mi trzaska na kawałki
Podczas gdy otwieram powieki w środku nocy
I widzę wyspę w miejscu nieistniejącym,
I świat mi się objawia:
Różowy o świtaniu,
Obnażony dniem porannym,
Jak cudowna kobieta leżąca gdzieś na plaży.

(O Boże, wierszu zwariowany i bezsemsowmy,
po burzliwych drogach słowa i natchnienia.)


Isabel Sabogal Dunin - Borkowska
Lima, 1986
Z tomika wierszy "Daremne zrywy" wydanego w Limie, w 1988, w języku hiszpańskim.

(Napisałam ten wiersz po hiszpańsku i przetłumaczyłam go potem na polski.)

No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada