O Limie, moim mieście rodzinnym

Zawsze wilgoć. Wilgoć, która ochładzała nawet duszę. I zawsze szarość. Szary to był jedyny kolor, który panował nad miastem. Bez śpiewu ptaków, bez czystego nieba, bez niczego.

Carmen Rosa Tola: „Ziemia samotności” (Tierra de soledad)

Tłumaczenie z hiszpańskiego: Isabel Sabogal Dunin-Borkowski

"Niewiarygodna Bajka" (fragment 2)

Choć ten tekst został opublikowany jako fragment powieści "Między Niebem a Piekłem, podzielony Wszechświat", przywróciłam jej poprzedni tytuł "Niewiarygodna Bajka", aby uniknąć pomyłek z hiszpańskojęzyczną powieścią o pierwszym tytule. Wydane w piśmie "Lektura", Kraków, 1992